بین مدارهای دو سیارهی بهرام و مشتری، هزاران خردهسنگ وجود دارند که دور خورشید میگردند. این سنگهای کوچک سیارات خرد یا سیارکها نامیده شدهاند. سیارکها بسیار کوچکاند و اندازههای گوناگون دارند. نه شکل خاصی دارند و نه چندان پرجرم هستند. آنها همانند سیبزمینیهای سرگردانند. حتی بزرگترین سیارک به قدری رنگپریده است که با چشم قابل دیدن نیست و با تلسکوپ های کم و بیش بزرگ هم نمیتوان بسیاری از آنها را دید. از اینرو اطلاعات ما در رابطه با آنها کم است. اطلاعات مداری دقیق آنها را نداریم و دربارهی شکل و اندازهی آنها تقریباً هیچچیز

در ورای مدار مشتری، آخرین سیاره از هفت سیاره ای که برای پیشینیان ما شناخته شده بود، یعنی کیوان، قرار دارد که به عنوان پدر مشتری نام گذاری شده است. کیوان، دومین سیاره بزرگ مشتری گون منظومه شمسی است و توسط یک رشته از حلقه های بسیار زیبا، آن حلقه زده اند احاطه شده است. در آسمان شب زمین، کیوان، به دلیل اندازه ی بزرگ و بازتاب نور از جَوَش به روشنی می درخشد. زیبایی کیوان، به خاطر نوارهای روشن حلقه های اطراف آن و نیز به خاطر قمر های زیادش است. کیوان هر 5/29 سال یک بار به دور خورشید می چرخد و دارای جوّ غلیظ پر از ابری است که به صورت جزئی می چرخد. با علامت گذاری دقیق